Jakarta'dan gelen Endonezyalı bir ressam olan çağdaş sanatçı Elang Sutajaya (d. 1987), görsel bir hikâye anlatıcısıdır. Sutajaya'nın fantastik ve prizmatik hikayeleri, tekrarlayan antropomorfik tavşan havacılarıyla dolu tuvallere örülmüş, eğlenceli- vişne batırılmış tatlılar. Erirler ama her şeyden önce -bilerek ya da bilmeyerek- pek çok geleneği miras alırlar: pop art, hiperrealizm ve hepsinden önemlisi, asırlık bir anlatı geleneği. Üslup uçurumu göz önüne alındığında ilk bakışta çok uzak görünebilecek olan bu sonuncusu, dikkate alınmaya değer.

Görsel sanatın tarihi ve hatta tarihöncesi hikâye anlatımıyla iç içedir. Hikâye anlatımı -yani anlatı- bir dereceye kadar, görsel sanatın tasarımından itibaren can damarı, sinir ağı ve motorudur. Altamira Mağarası'nda (Sanat Tarihi bilgisinin çoğunun başladığı yer, tartışmalı "Willendorf Venüs'ü" ile) fırlayan eğitimsiz eller, engebeli, pürüzlü taşları bir tuval şekline yansıttı; sonunda sinema olarak adlandırılacak olanın yapmacık sahneleri.